Bron: Tim Hinchliffe, sociable.co 8 mei 2026
Vertaling Frontnews.nl, 8 mei 2026 ~~~
Als uw inhoud door het Ministerie van Waarheid als desinformatie wordt aangemerkt, kost het u programmeerbare, digitale euro’s om uw mening te uiten: perspectief
De Europese Unie wil een belasting op desinformatie heffen om te voorkomen dat het internet wordt vervuild door “super-verspreiders” van onwaarheden, aldus het EU-rapport “Fractured Reality”.
Het op 16 april gepubliceerde rapport van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek van de EU, getiteld “Fractured Reality: How democracy can win the global struggle over the information space” (verscheurde realiteit: hoe de democratie de wereldwijde strijd om de informatieruimte kan winnen), hekelt de schadelijke gevolgen die zogenaamde misinformatie en desinformatie hebben op verhalen over het klimaat, de gezondheid, de verkiezingen en het vertrouwen in instellingen.
Maar het EU-rapport noemt geen enkel voorbeeld van desinformatie – ofwel die schrikbeelden die de auteurs willen belasten.
“Een belasting op bepaalde soorten inhoud (bijv. desinformatie) zou platforms aansprakelijk kunnen stellen voor de omvang van de veroorzaakte schade, vergelijkbaar met de belasting op vervuilend afvalwater van industriële bedrijven” – Europese Unie, “Fractured Reality“, april 2026
Aangezien er geen voorbeelden van misinformatie of desinformatie worden gegeven, laat het rapport zien hoezeer grote instellingen de controle over heel specifieke narratieven vrezen te verliezen, met name:
- Massale vaccinaties (die zij „volksgezondheid“ noemen)
- Klimaatbescherming (mensen beginnen de oplossingen in twijfel te trekken)
- Verkiezingsintegriteit (men mag methoden of resultaten niet in twijfel trekken)
- Vertrouwen in instellingen (een daad van zelfbehoud)
“Misinformatie droeg tijdens de vaccinatiecampagne in 2021 bij aan vaccinatiescepticisme bij meer dan 2,3 miljoen mensen in Canada. Volgens schattingen zou onmiddellijke vaccinatie hebben geleid tot 28 % minder ziekenhuisopnames en 2.800 minder sterfgevallen, en werden de kosten van de door misinformatie veroorzaakte ziekenhuisopnames geschat op 300 miljoen CAD.” – Europese Unie, “Fractured Reality“, april 2026
Als het gaat om “volksgezondheid”, ligt de nadruk van de auteurs op vaccinaties. Elk punt draait om vaccins, met één uitzondering: “de confrontatie met informatie die de ernst van de pandemie bagatelliseerde”.
Wat betreft het thema “klimaatbescherming” zeggen ze dat misinformatie en desinformatie nu alle kritiek op “kosten, haalbaarheid en rechtvaardigheid” omvat – allemaal gerechtvaardigde zorgen over beleidsmaatregelen zoals de netto-nulbalans, die echter als misinformatie worden behandeld.
Wat betreft het thema “democratie en verkiezingen” willen ze niet dat er ook maar iets wordt gezegd over verkiezingsfraude, of deze nu reëel is of alleen als zodanig wordt ervaren. Als men de oppositiepartij gelooft, is men hoogstwaarschijnlijk het slachtoffer van “misleidende politieke beweringen”.
Dan is er nog de “erosie van vertrouwen en sociale normen”, wat ironisch is, aangezien de auteurs nooit hebben stilgestaan bij de vraag waarom ze dat vertrouwen überhaupt hebben verloren.
“Desinformatie maakt bovendien gebruik van bestaande zwakke plekken – zoals polarisatie en wantrouwen tegenover instellingen – en zet deze om in concrete gevolgen, van veranderingen in gezondheidsgedrag of afnemende steun voor klimaatmaatregelen tot het ondermijnen van het vertrouwen in verkiezingen of het mobiliseren van extremisten om hun overtuigingen in daden om te zetten” – Europese Unie, “Fractured Reality”, april 2026
Niet-gekozen globalisten zijn wanhopig op zoek naar manieren om de publieke opinie te controleren, terwijl ze tegelijkertijd doen alsof ze “onze democratie” beschermen.
Een andere belasting die ze willen invoeren, is een reclamebelasting.
Volgens het rapport: “Om maatschappelijke schade beter te internaliseren, kan de wetgeving de reclamebelasting zodanig verfijnen dat deze rekening houdt met de concentratie van schadelijke of problematische inhoud in de output van een platform – vergelijkbaar met het belasten van de toxiciteit van industrieel afvalwater in plaats van de loutere hoeveelheid ervan. Deze aanpassing is in overeenstemming met gevestigde milieubeginselen en kan worden geïmplementeerd zonder inbreuk te maken op de vrijheid van meningsuiting, waarbij echter met grote zorgvuldigheid moet worden afgebakend wat als ‘schadelijk’ wordt beschouwd.””
Het rapport vervolgt dat iedereen die online iets zegt, een verklaring zou moeten ondertekenen dat hetgeen gezegd wordt de waarheid is, wat voor genuanceerde onderwerpen natuurlijk geweldig is.
“Toegepast op digitale uitingen zouden sprekers op aandachtsmarkten vrijwillig de kwaliteit van inhoud kunnen aangeven (bijvoorbeeld dat deze vrij is van desinformatie) door middelen (reputatie of geld) in te zetten om hun beweringen te bevestigen.”
Als uw inhoud dus vrij is van desinformatie, is uw uiting gratis.
Als uw inhoud door een soort ministerie van Waarheid als desinformatie wordt aangemerkt, kost uw uiting programmeerbare, digitale euro’s.
Zoals de auteurs uitleggen:
„Dit zou een evenwicht moeten creëren waarin sprekers die de waarheid spreken geloofwaardigheid signaleren (door een zekerheid te storten), terwijl valse beweringen worden bestraft (sprekers verliezen hun zekerheid), waardoor wordt gewaarborgd dat informatie van hogere kwaliteit een voordeel heeft – in schril contrast met de huidige bedrijfsmodellen. Het systeem zou zo moeten worden afgestemd dat financieel beter gestelde actoren de kosten voor het verspreiden van veel valse beweringen niet zomaar kunnen opvangen.”
Wie beslist er dan welke inhoud “vrij van desinformatie” is?
Tijdens de toespraak over de staat van de Europese Unie op 9 september drong de voorzitter van de Europese Commissie (EC), Ursula von der Leyen, aan op de oprichting van een “European Democracy Shield“ en kondigde ze tegelijkertijd de oprichting aan van een “European Center for Democratic Resilience“ en een “Media Resilience Program“ – allemaal gericht op het monitoren, opsporen en indammen van zogenaamde desinformatie.
Voor de auteurs van het rapport “EU Fractured Reality” is Wikipedia een lichtend voorbeeld van de hoop op “collectieve menselijke intelligentie”, omdat het, zoals zij zeggen, “zich veerkrachtig heeft getoond tegen desinformatiecampagnes”.
“De collectieve menselijke intelligentie kan worden gebruikt om via digitale gemeenschappelijke goederen grote dingen te bereiken – een hulpbron die schaars is als men deze alleen aan de marktkrachten overlaat. Wikipedia is een bijzonder sprekend voorbeeld, aangezien het zich bestand heeft getoond tegen desinformatiecampagnes, zelfs bij inhoud over sterk gepolariseerde onderwerpen en controversiële gebeurtenissen zoals de oorlog tussen Rusland en Oekraïne.”
Europese Unie, „Fractured Reality“, april 2026
De auteurs van “Fractured Reality“ pleiten bovendien voor een terugkeer naar de censuur door de platforms, zoals we die tijdens de lockdowns hebben meegemaakt, toen regeringen samenwerkten met de grote techbedrijven om inhoud te markeren die niet overeenkwam met de officiële verhalen over de bestrijding van COVID.
Ze willen bevooroordeelde factcheckers terug, die weliswaar beweren onafhankelijk te zijn, maar hun eigen agenda nastreven, zoals blijkt uit de zogenaamde “Twitter Files”.
“Op platformniveau kunnen dergelijke maatregelen gericht optreden tegen verspreiders van desinformatie, bijvoorbeeld door het demonetariseren van accounts die onwaarheden verspreiden, door het lager rangschikken van inhoud die door onafhankelijke factcheckers als onjuist is gemarkeerd, of door het blokkeren van recidivisten en superverspreiders van desinformatie”
Europese Unie, “Fractured Reality”, april 2026
En wat vinden de auteurs van mensen die het fundament van elke democratie na aan het hart ligt – de vrijheid van meningsuiting?
Ze bestempelen hen als “bepaalde actoren”, alsof ze een soort “onbelangrijke randgroep” zijn, om een uitdrukking van de oprichter van het World Economic Forum, Klaus Schwab, te gebruiken.
Met betrekking tot degenen die zich verzetten tegen de controle van de publieke opinie en de censuur van de vrijheid van meningsuiting onder het mom van de bestrijding van desinformatie die “onze democratie” schaadt, staat in het rapport:
“Hoewel bepaalde actoren deze maatregelen vaak afschilderen als een bedreiging voor de vrijheid van meningsuiting, staan het publiek en deskundigen positief tegenover systeemwijde maatregelen, wat ruimte creëert voor meer regelgevende ingrepen.”
***
Het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek van de EU voert zijn censuurinspanningen op in een poging om het narratief te controleren.
Ze klagen over een gebrek aan publiek vertrouwen in hun instellingen, waarvoor ze misinformatie en desinformatie verantwoordelijk stellen.
Maar omdat het levenszuigende vampieren die ze zijn, zijn ze bang om in de spiegel te kijken. Ze zijn niet in staat tot zelfreflectie.
Na alles wat ze hebben gezegd en gedaan – de lockdowns, de vaccinatiepaspoorten, de internetpaspoorten, de sluiting van kleine bedrijven, de grootste vermogensoverdracht naar de rijkste mensen en bedrijven in de geschiedenis van de mensheid, de censuur, de machtsconsolidatie, de centralisatie van het gezag, de kunstmatig veroorzaakte massale migratie- en energiecrisis, de eindeloze oorlogen en de opbouw van een digitaal controlenetwerk – kunnen ze nog steeds niet begrijpen waarom de mensen hen niet vertrouwen.
We kunnen ze maar beter meer controle geven over alle aspecten van ons dagelijks leven. Als we dat niet doen, zouden de kwaadwillende actoren die het beleid van de niet-gekozen globalisten in twijfel trekken, wel eens kunnen winnen! (sic)
Topfoto: AI generated by sociable.co